Μάιος 27, 2008
όλοι και όλες
Posted by the editor under γυναίκα, δικαιώματα, εργασία, ισότητα, οικογένεια, φύλοNo Comments
Προσπαθώ να απευθύνομαι όταν μιλώ στο κοινό χρησιμοποιώντας και τα δύο γένη. Όλοι και όλες. Αυτό ακούγεται πολλές φορές κάπως κακόηχο άσε που κάνει το λόγο πιο μακροσκελή, μπορεί να μπερδευτείς κιόλας στις καταλήξεις. Και βλέπω πολλούς αλλά και πολλές να αντιδρούν. Εντάξει τώρα διεκδικείς την ισότητα έτσι; Και στο κάτω κάτω εννοείται πως όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι οι άνθρωποι και όχι όλοι οι άνδρες. Για μένα είναι ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι πάνω σε αυτά που έχουμε συνηθίσει και δεχόμαστε ή προσπερνάμε ως δεδομένα. Ακούγεται σαν παραφωνία. Μπορεί να είναι και εκκεντρικό (queer). Αλλά όταν μιλάμε για έναν κόσμο που ο χώρος του ιδιωτικού είναι διαιρεμένος σε δύο γένη, άνδρες που είναι, κάνουν ή σκέφτονται κάτι και γυναίκες που είναι, κάνουν ή σκέφτονται κάτι άλλο, από πού κι ως που σε θέματα που άπτονται του δημόσιου το γένος που υπερισχύει να είναι ένα; Κι από πού κι ως που αυτό να είναι το αρσενικό το οποίο είναι αυτό που εμπεριέχει και το θηλυκό; Οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι καταπιεσμένοι, οι φτωχοί… Λες και οι σπουδές σημαίνουν το ίδιο για άνδρες και γυναίκες, λες και τα ζητήματα της εργασίας είναι κοινά και για τα δύο φύλα, λες και η φτώχεια επίσης δεν έχει φύλο. Κι επειδή οι γυναίκες εγκαλούνται με το θηλυκό γένος μόνο στον ιδιωτικό βίο (εσείς οι γυναίκες, όλες οι γυναίκες) καλό είναι να νιώθουν πως το δημόσιο δεν είναι ένας χώρος που βρίσκονται παρεμπιπτόντως ή ότι οι όροι που συμμετέχουν είναι να απολέσουν τη «γυναικεία ταυτότητα» (αυτή δηλαδή που τις ταυτίζει με το ιδιωτικό). Αλλά βρίσκονται εκεί για να συνειδητοποιήσουν και να αναρωτηθούν γιατί είναι αποκλεισμένες, γιατί είναι περισσότερο φτωχές, γιατί έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση σε σπουδές, καλές δουλειές, σύνταξη. Γιατί εν τέλει σε αυτόν τον άδικο κόσμο είναι αυτές που αδικούνται περισσότερο. Και να συνειδητοποιήσουν πως η ταύτισή τους με το ιδιωτικό (μάνα, σύζυγος, νοικοκυρά, γκόμενα) δεν είναι ένα βάρος ή μια χαρά που τους έλαχε από τη φύση αλλά κομμάτι της αδικίας που υφίστανται κοινωνικά.








