μια φορά κι έναν καιρό

Νομίζετε πως λέω παραμύθια αλλά είναι αλήθεια πως κάποτε οι λίγοι αποφάσιζαν για τους πολλούς. Ακόμη και με τρόπους που για όλους φαινόταν δίκαιοι και δημοκρατικοί. Στην αρχή ήταν λίγοι αλλά ο ρόλος ήταν πολύ ελκυστικός. Έτσι, οι υποψήφιοι άρχισαν να πολλαπλασιάζονται (όλως τυχαίως ήταν όλοι άνδρες) και ο ανταγωνισμός, τους έκανε να σκαρφίζονται κάθε λογής μέσα για να κερδίσουν το πλήθος. Τάζαν λαγούς και πετραχήλια. Μετά όμως τους πανηγυρισμούς για την εκλογή οι άνθρωποι δοκίμαζαν μια τρομερή έκπληξη. Αντί γι’ αυτό που τους είχε τάξει τους πρόσφερε την αφοσίωση στο κοινό καλό. Μιλούσε για το μεγάλο, αυτό που υπερβαίνει καθέναν από μας. Το κοινό. Το κοινό καλό.

ανέμελη εφηβεία

Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Το βλέπουν στο σπίτι τους. Οι γονείς τους λείπουν όλη μέρα από το σπίτι. Οι ίδιοι λείπουν όλη μέρα από το σπίτι. Σπάνια βρίσκονται όλοι μαζί. Ο καθένας στη δουλειά του, ο καθένας στον κόσμο του. Οι οικογενειακές συναντήσεις περιστρέφονται γύρω από τα άγχη και τις εκρήξεις για τις δόσεις του σπιτιού, τις δόσεις του αυτοκινήτου, του καταναλωτικού δανείου, των λογαριασμών, των φροντιστηρίων, γιατί άργησες, για τους βαθμούς σου ,για τις παρέες σου, για το τι θα κάνεις όταν τελειώσεις του σχολείο (αυτοί πληρώνουν άλλωστε).

γιώργος ή βαγγέλης;

Να μη διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ. Να σώσουμε το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ που δεν έχει σαφή ιδεολογία (άλλωστε δεν υπάρχουν ιδεολογίες πια και η ιστορία τελείωσε) που να το διαφοροποιεί ουσιαστικά από τη ΝΔ. Που ακολουθώντας την πορεία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην Ευρώπη αποτυγχάνει να δώσει πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Μια πρόταση που να ακολουθεί την παράδοση της σιοσιαλδημοκρατίας και να μάχεται για τα δικαιώματα, τη δωρεάν παιδεία για όλους, την υγεία για όλους, την προστασία του περιβάλλοντος, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων, το κράτος πρόνοιας, τον έλεγχο του κεφαλαίου και την αναδιανομή του πλούτου. Οι ιδεολογίες πέθαναν ο καπιταλισμός νίκησε.

ήρωες

Ο Τσε. Ένας χαρισματικός ηγέτης. Ικανός να μαγέψει τα πλήθη. Που γοήτευε όσους τον συναντούσαν ακόμη και τους εχθρούς του (χαρακτηριστικές οι διηγήσεις για τα τελευταία λόγια του Τσε στον εκτελεστή του). Ακόμη και νεκρός ήταν πιο όμορφος από όσους τον περιτριγύριζαν. Αποφασιστικός, δυνατός, προσηλωμένος σε ένα όραμα, σταθερός και πιστός στις αξίες του, ατρόμητος, γενναίος, μαχητής, επαναστάτης. Η δημιουργική προσωπικότητα του Τσε. Υπάρχει μια ανεξάντλητη λίστα με επίθετα που συνοδεύουν το όνομά του. Ο Τσε πέθανε σαν ήρωας, η εικόνα του έγινε σύμβολο της επανάστασης και σημείο αναφοράς της νεολαίας της αντίστασης σε όλον τον δυτικό και όχι μόνο κόσμο.