το εθνικό συμφέρον

ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ

ολοκαύτωμα

Ο «ακήρυχτος πόλεμος» στο Αιγαίο αποδεικνύεται σκληρός και ανελέητος. Περισσότερα από 120 άτομα (παράνομοι μετανάστες που επιχείρησαν να περάσουν στην Ελλάδα) έχασαν μόνο μέσα στο 2007 τη ζωή τους στα νερά του ανατολικού Αιγαίου. Από το 2005 έως και τον Αύγουστο του 2007, σε Εβρο, Χίο, Σάμο και Λέσβο, συνελήφθησαν περίπου 55.000 λαθρομετανάστες. Οι περισσότεροι στοιβάχθηκαν και απελάθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες. Η συστηματική εξολόθρευση ανθρώπων με τη σφραγίδα του κράτους και την ανοχή όλων μας. Διαβάστε τα σχετικά άρθρα στην ελευθεροτυπία. Οι λεπτομέρειες είναι σοκαριστικές.

επειδή στρατόπεδα συγκέντρωσης υπάρχουν ακόμη δίπλα μας

Το παλιό όνειρο του Αριέλ Σαρόν γίνεται πραγματικότητα: Παλαιστίνιοι σκοτώνουν Παλαιστίνιους, και το Ισραήλ μετράει τα θύματα με μεγάλη ικανοποίηση. Τα δάκρυα των Ισραηλινών ηγετών είναι κροκοδείλια και οι ισχυρισμοί τους ότι θλίβονται για τις τραγικές εξελίξεις είναι σκέτη υποκρισία. Οι αιματηρές συγκρούσεις ήταν προβλέψιμες, και η αμερικανοϊσραηλινή ευθύνη και ενεργή εμπλοκή βγάζει μάτια. Πολλοί Ισραηλινοί δημοσιογράφοι θεωρούν έμμεση την ευθύνη του Ισραήλ: «1,4 εκατομμύρια άνθρωποι κλεισμένοι σε μια μικρή περιοχή σαν την Γάζα, χωρίς καμιά δυνατότητα φυσιολογικής οικονομικής ζωής, αλλά και χωρίς τη δυνατότητα να φύγουν από εκεί, είναι καταδικασμένοι να αλληλοσκοτωθούν…σαν τα ποντίκια που είναι κλεισμένα σε ένα κουτί». Η ζωολογική εξήγηση δεν είναι μόνο τυπικά ρατσιστική, αλλά και βασισμένη σε μια υποτίμηση ολκής. Και αυτό επειδή ο ρόλος του Ισραήλ και των ΗΠΑ στις σημερινές συγκρούσεις ήταν πολύ σημαντικότερος από την απλή «δημιουργία των συνθηκών» για μια ενδοπαλαιστινιακή σύρραξη.

σκληρά αγόρια έτοιμα για όλα

«οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι δυνάμεις ειρήνης που εγγυώνται την ανεξαρτησία και την ελευθερία του λαού μας. Οι επενδύσεις στις ένοπλες δυνάμεις είναι επενδύσεις ειρήνης»

Βαγγέλης Μεϊμαράκης

«η φετινή εκπληκτική παρέλαση είναι η καλύτερη απάντηση σε αυτά τα σκουριασμένα μυαλά που δεν θέλουν τη συνέχεια του Ελληνισμού. Σε αυτούς τους ανόητους που θεωρούν ότι ο πατριωτισμός είναι και εθνικισμός»

Παναγιώτης Ψωμιάδης

«όσοι δεν ακούν την φωνή της Ελλάδος μπορούν να δουν τη δύναμη των Ενόπλων της Δυνάμεων. Όσο καλύτερα δουν τόσο καλύτερα για όλους»

Γιώργος Καρατζαφέρης

Τα ακούμε και μπορεί να γελάμε. Μιλάμε για άχρηστους γραφικούς τύπους και κυκλοφορούμε τις ρήσεις τους σαν ανέκδοτα. Η πολιτική έχει προ πολλού απαξιωθεί. Θεωρούμε πως είναι ακίνδυνα. Μέχρι να αναλογιστούμε πως επηρεάζουν τη ζωή μας: Υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες που απορροφούν μεγάλο μέρος του ΑΕΠ που θα μπορούσε να διατεθεί για καλύτερη πυροσβεστική, καλύτερη υγεία, παιδεία, ασφάλιση και δεν ωφελούν κανέναν άλλον παρά το επιχειρηματικό κεφάλαιο της Ελλάδας που έχει κατακτήσει τα Βαλκάνια. Κάπως έτσι μιλώντας συγκροτούν έναν κόσμο που είτε θα τους στηρίξει άκριτα και θα τους υποδεχθεί με τιμές ηρώων είτε θα αδιαφορήσει. Κι για αυτούς που θεωρούν πως ο πατριωτισμός δεν είναι ακίνδυνος ας κοιτάξουν τις συνεχείς ρατσιστικές επιθέσεις τον τελευταίο καιρό που γίνονται στο όνομα του πατριωτισμού.

το τέλος της ιστορίας

Η «Ιστορία τελείωσε» διακήρυττε ο Φράνσις Φουκουγιάμα, λίγο μετά την κατάρρευση του πάλαι ποτέ ανατολικού μπλοκ. Και εκείνη τον εκδικήθηκε τοποθετώντας το απόφθεγμά του ανάμεσα στις μεγαλύτερες κοτσάνες που ακούστηκαν ποτέ… Η Ιστορία δεν δείχνει κανένα σημάδι γήρατος. Εξακολουθεί να γράφεται, όπως πάντα, με αίμα. Και το πώς γράφεται είναι ένα θέμα άκρως σοβαρό. Γέννησε διεθνείς κρίσεις, όπως αυτή μεταξύ της Ιαπωνίας και χωρών που υπήρξαν κατακτήσεις της, αλλά υπέθαλψε και εσωτερικές διαμάχες, σαν τη γνωστή γύρω από το σχολικό βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού. Διαβάστε στο έθνος το σχετικό άρθρο.

διορθώσεις στο βιβλίο της ιστορίας

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς υποχωρήσεις ή οπισθοδρομήσεις, δεν υπάρχει νίκη χωρίς απώλειες, δεν υπάρχουν κατακτήσεις χωρίς στερήσεις γράφαμε στις εκθέσεις μας το σχολείο. Κι έτσι μεγαλώνοντας τα τρώμε εύκολα τα περί παράπλευρων, ασύμμετρων και λοιπών απειλών και χωρίς να χρειαστεί να πούμε κι ένα τραγούδι. Και καθώς περνούν τα χρόνια και βλέπω τον εαυτό μου να βρίσκεται συστηματικά πάντα στο δεύτερο κομμάτι της διάζευξης (αριστερά όπως διαβάζετε), στις απώλειες δηλαδή και τις στερήσεις καταλαβαίνω πως κάτι δεν πάει καλά εδώ. Και θα ήθελα να ξανακάτσω στο θρανίο και να παίξω με τα ιδεολογήματά τους που τόσα χρόνια μου φόρτωναν την ευθύνη που με έχουν αποκλείσει από την πρόοδο, τις κατακτήσεις, τις νίκες (αν εξαιρέσεις το euro και όλα αυτά που δε χρειάζεται και πολλά για να αποκτήσεις, σου αρκεί να γεννηθείς εντός των ελληνικών συνόρων από ιθαγενείς γεννήτορες και αυτόματα έχεις πρόσβαση σε δόξα, μεγαλείο και περηφάνια).

η ψευδοδιάκριση ανάμεσα στον πατριωτισμό και τον εθνικισμό

Προεκλογικά το ΛΑΟΣ παρουσιάστηκε ως το πατριωτικό κόμμα που μιλούσε στο όνομα του μη προνομιούχου ενάντια στα δύο μεγάλα κόμματα που με την πολιτική τους οδήγησαν τους Έλληνες σε εξαθλίωση και την Ελλάδα σε πλήρη ανυποληψία διεθνώς. Προσπάθησε επιμελώς να αποκρύψει τις “ακραίες” φωνές μέσα στο κόμμα του και να επικοινωνήσει ένα χαμηλό προφίλ που προσπαθούσε να μιλήσει με γλώσσα καθημερινή στην καρδιά του κάθε δυσαρεστημένου. Και το πέτυχε.