αυτοί που χθες παρήγαγαν κότερα

Ακόμη και στη χώρα μας ένας εργαζόμενος παράγει πολλά, πάρα πολλά. Ρίξτε μια ματιά γύρω σας για να το συνειδητοποιήσετε.

Χυδαία ειπωμένο: πολυτελείς κατοικίες, βίλες, κότερα, πισίνες, φουσκωτά, 4Χ4 και άλλα πολλά που τα παρήγαγαν οι εργαζόμενοι και όχι αυτοί που τα απολαμβάνουν. Πώς θα διαθρέψουμε αξιοπρεπώς αυτούς που παλιότερα παρήγαγαν όλα αυτά; Μα, απλώς, αυξάνοντας αντιστοίχως τις ασφαλιστικές εισφορές. Τις εισφορές τίνος; Δεδομένων των μισθών πείνας που πληρώνονται σήμερα, τις εισφορές των εργοδοτών.

Η απάντηση στα προβλήματα του Ασφαλιστικού είναι λοιπόν πώς θα μετατρέψουμε τα «κότερα» σε αγαθά αναγκαία για την αξιοπρεπή διαβίωση αυτών που μέχρι χθες παρήγαγαν αυτά τα «κότερα». Φοβάμαι πως αυτό δεν είναι δυνατόν χωρίς να αλλάξουμε την κοινωνία μας. Χωρίς αυτή την αλλαγή, θα ιδιωτικοποιηθεί η ασφάλιση υγείας και γήρατος. Από άρθρο του καθηγητή οικονομικής θεωρίας στο Πάντειο Παν/μιο, Γιώργου Σταμάτη.

Arbeit macht frei

Γνωρίζω μια κοπέλα που δούλευε σε ένα σούπερ μάρκετ. Το αφεντικό ήταν γνωστός της και ανέβαλε διαρκώς τη συζήτηση για να της κολλήσει ένσημα. Κάποια στιγμή μετά από έναν μήνα εξουθενωτικής δουλειάς με μεροκάματο 25 ευρώ και ωράριο που υπερέβαινε το 8ωρο (κανείς δε δουλεύει οκτάωρο πια) του έκανε ξανά κουβέντα. Ο τύπος εκνευρίστηκε, την έβρισε, την είπε αχάριστη που ενώ της έδινε παραπάνω λεφτά κι αυτή ήθελε να παίρνει λιγότερα και με ασφάλιση, άλλωστε η εισφορά στο ταμείο δεν είναι παρά βάρος στο μισθό, την απέλυσε (την έδιωξε είναι το σωστό αφού η απόλυση προϋποθέτει πρόσληψη).

ασφαλιστικό

Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μια γενναιόδωρη παραχώρηση ή μια «χάρη» των εργοδοτών και του κράτους προς τους εργαζόμενους. Προβλέπει την επιστροφή – με τη μορφή στοιχειωδών υπηρεσιών και πόρων για την ανθρώπινη επιβίωση – ενός μικρού ποσού της υπεραξίας που κλέβουν από τους εργαζόμενους οι εργοδότες, κάτι που κατακτήθηκε από το εργατικό κίνημα με πολύχρονους και σκληρούς ταξικούς αγώνες. Γιατί κέρδος παράγει μόνο η ανθρώπινη εργασία. Όσα σύγχρονα μηχανήματα κι αν έχει ένας εργοστασιάρχης δεν μπορούν να παράξουν κέρδος παρά μόνο με την εργασία των εργαζομένων. Ο εργοδότης καταβάλει στον εργαζόμενο ένα αντίτιμο για την εργατική του δύναμη που διαθέτει το οποίο αναλογεί στο ποσό που χρειάζεται για τη συντήρησή του.