επιστημονική φαντασία

Στους πρόποδες των λόφων στην Ανάντ, μια ινδική πόλη διάσημη για το γάλα των αγελάδων της, λειτουργεί μια κλινική ευγονίας. Αυτή την περίοδο στην κλινική του νοσοκομείου Καϊβάλ φιλοξενούνται 50 έγκυες γυναίκες. Γιατροί, διατροφολόγοι, προσωπικό φροντίζουν για την κάθε ανάγκη τους ώστε να γεννηθούν υγιή μωρά, τα οποία, μόλις μπορέσουν να ταξιδέψουν, θα συναντήσουν τους γονείς τους, που ζουν σε μεγαλουπόλεις του κόσμου. Γιατί αυτή η κλινική ευγονίας στην Ινδία είναι η πρώτη που εφαρμόζει το πρόγραμμα «μήτρες προς ενοικίαση». «Μπορεί να ακούγεται φριχτό, όμως δεν είναι», λέει η γιατρός Νάινα Πατέλ, η πνευματική μητέρα του προγράμματος, που φέρνει σε επαφή ζευγάρια, κυρίως από τη Δύση, που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν και παρένθετες Ινδές μητέρες, που επιθυμούν να βοηθήσουν οικονομικά τις οικογένειές τους. Οι γυναίκες, με εξωσωματική κυοφορούν έμβρυο που προέρχεται από το ωάριο και το σπερματοζωάριο ζευγαριών που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με φυσιολογικό τρόπο. Μετά από εννέα μήνες τα ζευγάρια παίρνουν το πολυπόθητο μωρό και οι Ινδές γυναίκες χρήματα που αντιστοιχούν σε εργασία 15 ετών.

σύγχρονοι νομάδες: η συνέχεια

…συνέχεια από το προηγούμενο.

Χθες έχασα την πτήση μου. Έφτασα στο εκδοτήριο είκοσι λεπτά πριν απογειωθεί το αεροπλάνο. «Οι πύλες έχουν κλείσει». Τρέχω στην ολυμπιακή να ακυρώσω το εισιτήριο. Μια τεράστια ουρά μπροστά από τα ταμεία. Πηγαίνω τρέχοντας μπροστά. Με σχεδόν κομμένη την ανάσα από το τρέξιμο και τον πανικό, πλησιάζω τον τύπο στην αρχή της ουράς και τον παρακαλώ να μου δώσει την σειρά του γιατί αν δεν ακύρωνα το εισιτήριο σε δέκα λεπτά θα έχανα τα λεφτά μου. «Να ρωτήσεις τους άλλους» μου λέει δείχνοντας την ουρά πίσω του. Κοίτα στιγμή που βρήκα να κάνω τις παρατηρήσεις μου για τη συμπεριφορά στις ουρές! Στην ουρά λοιπόν δεν ισχύει η ιεραρχία όπου ο αρχηγός αποφασίζει για τους υπόλοιπους. Μία είναι η λύση: δημοψήφισμα!

ανέμελη εφηβεία

Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Το βλέπουν στο σπίτι τους. Οι γονείς τους λείπουν όλη μέρα από το σπίτι. Οι ίδιοι λείπουν όλη μέρα από το σπίτι. Σπάνια βρίσκονται όλοι μαζί. Ο καθένας στη δουλειά του, ο καθένας στον κόσμο του. Οι οικογενειακές συναντήσεις περιστρέφονται γύρω από τα άγχη και τις εκρήξεις για τις δόσεις του σπιτιού, τις δόσεις του αυτοκινήτου, του καταναλωτικού δανείου, των λογαριασμών, των φροντιστηρίων, γιατί άργησες, για τους βαθμούς σου ,για τις παρέες σου, για το τι θα κάνεις όταν τελειώσεις του σχολείο (αυτοί πληρώνουν άλλωστε).

συμβασιούχοι διδάσκοντες 407

Το διδακτικό έργο στα Α.Ε.Ι. επιτελείται πλέον σε πολύ μεγάλο βαθμό από συμβασιούχους διδάσκοντες (24% των διδασκόντων στα Α.Ε.Ι. είναι συμβασιούχοι). Η συμβολή των συμβασιούχων διδασκόντων στην υλοποίηση του προπτυχιακού προγράμματος σπουδών είναι τεράστια. Οι όροι εργασίας των συμβασιούχων διδασκόντων είναι απαράδεκτοι και τελείως μη ακαδημαϊκοί. Πέρα από τις καθυστερήσεις των πληρωμών με δυσμενείς επιπτώσεις κυρίως στην περίπτωση των συμβασιούχων στα περιφερειακά πανεπιστήμια που επωμίζονται το υψηλό κόστος μεταφοράς και διαμονής, οι πιστώσεις τεμαχίζονται και μοιράζονται σε περισσότερους διδάσκοντες, ο χρόνος της σύμβασης μειώνεται με αποτέλεσμα την εξευτελιστική μείωση του μισθού. Οι ακαδημαϊκές συνθήκες εργασίας υποσκάπτονται, καλλιεργείται κλίμα ανασφάλειας, υποθάλπονται σχέσεις εξάρτησης και απαξιώνεται το κύρος και ο ρόλος του πανεπιστημιακού δασκάλου με προφανείς επιπτώσεις στο διδακτικό και ερευνητικό του έργο. Διαβάστε σχετικό άρθρο εδώ.

σύγχρονοι νομάδες

Μια φορά την εβδομάδα ξυπνώ χαράματα για να ξεκινήσω το ταξίδι μου για την επαρχία. Το Ελευθέριος Βενιζέλος είναι στο πόδι παρά την ώρα. Μετά από κάποιες ώρες ταξίδι θα βρεθώ στο αμφιθέατρο. Αφού τελειώσω με τα μαθήματα στριμώχνοντας παράλληλα την επαφή με τους φοιτητές που έρχονται με ερωτήσεις, ζητούν οδηγίες για τη μελέτη τους, για τις εργασίες τους, θα πάρω το δρόμο της επιστροφής. Αυτή τη φορά με το υπεραστικό λεωφορείο. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εν μέσω άλλων υποχρεώσεων θα ετοιμάσω τα μαθήματα για την επόμενη συνάντηση.

εντυπωσιακή μείωση της ανεργίας

Μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού που αποκάλυψαν την απόλυτη αποδιοργάνωση και διάλυση της πυροσβεστικής ο καθένας θα περίμενε άμεσα μέτρα από μια κυβέρνηση που θέτει ως προτεραιότητα το περιβάλλον πόσο μάλλον που οι κλιματικές αλλαγές απειλούν να αλλάξουν άμεσα τον κόσμο όπως τον ξέρουμε. Με φόντο την ανυπολόγιστη καταστροφή ακούσαμε εν μέσω ασύμμετρων απειλών και σχετικών επιτυχιών πως από το 2000 δεν απορροφήθηκε ούτε ένα ευρώ από σχετικό κονδύλι της ΕΕ για δασοπυρόσβεση, 4000 θέσεις δασοπυροσβεστών παραμένουν κενές, μεγάλο μέρος του δυναμικού της πυροσβεστικής αποτελούν εποχιακοί κι επομένως ελλιπώς καταρτισμένοι εργαζόμενοι , η αντιμετώπιση των πυρκαγιών γίνεται με καταστολή και όχι πρόληψη (π.χ. αντιπυρικές ζώνες) κάτι που όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικό αλλά έχει και μεγαλύτερο κόστος.

διορθώσεις στο βιβλίο της ιστορίας

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς υποχωρήσεις ή οπισθοδρομήσεις, δεν υπάρχει νίκη χωρίς απώλειες, δεν υπάρχουν κατακτήσεις χωρίς στερήσεις γράφαμε στις εκθέσεις μας το σχολείο. Κι έτσι μεγαλώνοντας τα τρώμε εύκολα τα περί παράπλευρων, ασύμμετρων και λοιπών απειλών και χωρίς να χρειαστεί να πούμε κι ένα τραγούδι. Και καθώς περνούν τα χρόνια και βλέπω τον εαυτό μου να βρίσκεται συστηματικά πάντα στο δεύτερο κομμάτι της διάζευξης (αριστερά όπως διαβάζετε), στις απώλειες δηλαδή και τις στερήσεις καταλαβαίνω πως κάτι δεν πάει καλά εδώ. Και θα ήθελα να ξανακάτσω στο θρανίο και να παίξω με τα ιδεολογήματά τους που τόσα χρόνια μου φόρτωναν την ευθύνη που με έχουν αποκλείσει από την πρόοδο, τις κατακτήσεις, τις νίκες (αν εξαιρέσεις το euro και όλα αυτά που δε χρειάζεται και πολλά για να αποκτήσεις, σου αρκεί να γεννηθείς εντός των ελληνικών συνόρων από ιθαγενείς γεννήτορες και αυτόματα έχεις πρόσβαση σε δόξα, μεγαλείο και περηφάνια).

ασφαλιστικό

Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μια γενναιόδωρη παραχώρηση ή μια «χάρη» των εργοδοτών και του κράτους προς τους εργαζόμενους. Προβλέπει την επιστροφή – με τη μορφή στοιχειωδών υπηρεσιών και πόρων για την ανθρώπινη επιβίωση – ενός μικρού ποσού της υπεραξίας που κλέβουν από τους εργαζόμενους οι εργοδότες, κάτι που κατακτήθηκε από το εργατικό κίνημα με πολύχρονους και σκληρούς ταξικούς αγώνες. Γιατί κέρδος παράγει μόνο η ανθρώπινη εργασία. Όσα σύγχρονα μηχανήματα κι αν έχει ένας εργοστασιάρχης δεν μπορούν να παράξουν κέρδος παρά μόνο με την εργασία των εργαζομένων. Ο εργοδότης καταβάλει στον εργαζόμενο ένα αντίτιμο για την εργατική του δύναμη που διαθέτει το οποίο αναλογεί στο ποσό που χρειάζεται για τη συντήρησή του.

σύνταξη στα 18

Μα είναι δυνατόν να απασχολεί τους νέους το πότε θα πάρουν σύνταξη; Αυτό κι αν είναι μιζέρια. Να είσαι 20 και 25, 30 και 35 γεμάτος/η όρεξη για ζωή, να βλέπεις την κάθε μέρα σαν μοναδική, να ζεις τις όμορφες στιγμές σου, να απολαμβάνεις ελευθερίες ανήκουστες για τους γονείς σου. Να έχεις τα πάντα! Σπουδές στον τομέα που επιθυμείς, δίψα για γνώση και εμπειρία, τη βεβαιότητα πως ό,τι χτίζεις τώρα θα σου επιστραφεί κάποια στιγμή με έναν τρόπο που θα κάνει τη ζωή σου άνετη, εύκολη, συναρπαστική, απολαυστική. Άλλωστε δε ζούμε στην εποχή της αφθονίας;

δουλεμπόριο πίσω από την τουριστική βιτρίνα

Το ένοχο μυστικό είναι γνωστό στους πάντες, αλλά κανείς δεν μιλά γι’ αυτό: υπερχρεωμένες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στις τουριστικές περιοχές της χώρας εναποθέτουν τις ελπίδες τους για γρήγορη αποπληρωμή των δανείων και άμεση εξασφάλιση κέρδους στην απάνθρωπη -και σαφώς παράνομη- εκμετάλλευση πάμφθηνων εργατικών χεριών, προερχόμενων κυρίως από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Ζώντας σε συνθήκες απόλυτης ανελευθερίας, οι εισαγόμενοι αυτοί σύγχρονοι σκλάβοι δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιδράσουν, καθώς οι εργοδότες τους έχουν ανά πάσα στιγμή την ευχέρεια να τους αντικαταστήσουν με ένα εξίσου φτηνό -αν όχι φτηνότερο- ανθρώπινο εμπόρευμα.

Διαβάστε εδώ το ρεπορτάζ του ιού της Κυριακής: