το δικαίωμα να μη θέλεις παιδιά

Στην Eλλάδα η ατεκνία είναι σαν τον δάγκειο πυρετό. Σαν ισόβιος εγκλεισμός στο Hanoi Hilton (εκεί όπου οι Βιετκόνγκ βασάνιζαν με διάφορους ευφάνταστους τρόπους τους αμερικανούς αιχμαλώτους). Το κίνημα των «childless» (σ.σ.: άτεκνοι) και των «childfree» (σ.σ.: ελεύθεροι τέκνων), που κάμποσα χρόνια τώρα κερδίζει έδαφος στο εξωτερικό, εδώ εξακολουθεί να σκοντάφτει σε υψωμένα φρύδια και συλλυπητήρια χαμόγελα. Η πρόοδος της επιστήμης έχει επιδεινώσει την κατάσταση, απλούστατα επειδή τώρα δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης. Ενας ειδικός, με τον οποίο συζήτησα το θέμα, μου είπε χαρακτηριστικά: «Κάποτε, ουσιαστικά είχες να πενθήσεις το γεγονός ότι δεν θα κάνεις παιδιά. Τώρα δεν σε αφήνουν να πενθήσεις. Τώρα πρέπει να προσπαθήσεις μέχρι τελικής πτώσεως». Οι εξωσωματικές, τα κατεψυγμένα ωάρια, τα λίαν αξιόπιστα σπερματοζωάρια, που σου υπόσχονται τράπεζες σπέρματος από το μακρινό Ιλινόι, δεν σου αφήνουν περιθώριο να μην κάνεις αυτό που επιτάσσει η μητέρα φύση (και όχι το λιπόσαρκο μητρικό σου φίλτρο). Διαβάστε εδώ τη συνέχεια.

η πλατεία είναι γυναίκα

«Η πλατεία εγκυμονεί!», προειδοποιεί ένα καινούργιο πανό στην πλατεία Συντάγματος. «Προσοχή στο Μωρό». Αυτό δηλαδή που αναμένεται να γεννηθεί χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει τι θα είναι. Από νωρίς το πρωί, όταν οι χιλιάδες δεν βρίσκονται ακόμα στο Σύνταγμα, στις συνελεύσεις ή μπροστά από το Κοινοβούλιο, δεκάδες πολίτες παραμένουν εκεί, με βάρδιες, κρατώντας το «μωρό» αυτό ζωντανό. Από την Ελευθεροτυπία.


αποκλειστική μητρότητα

Στις μέρες μας ζούμε σε μια προβληματική φάση της ανάπτυξης μας, μια οπισθοδρόμηση σε εποχές, που έχουν περάσει προ πολλού. Στα γαλλικά, ονομάζουμε αυτό το φαινόμενο «l’enfant roi,» ή «το παιδί βασιλιάς». Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, τα συμφέροντα της μητέρας είναι σαφώς λιγότερο σημαντικά από αυτά του παιδιού, είναι δευτερεύοντα. Και αυτό με τη σειρά του, επιφέρει την ανάγκη να έχει το τέλειο παιδί. Πολλές από τις σημερινές νεαρές μητέρες πιστεύουν, ότι αν είναι να κάνουν την προσπάθεια να μείνουν σπίτι και να αφοσιωθούν πλήρως στα παιδιά τους, τα θέλουν να είναι τέλεια: τέλεια αναθρεμμένα, έξυπνα, ισορροπημένα, σε αρμονία με τη φύση. Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως αυτό επηρεάζει τα παιδιά μακροχρόνια. Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη που έδωσε η Ελιζαμπέτ Μπαντεντέρ στο Spiegel.

Υιοθεσίες: 3 χρόνια αναμονή

Ο πολυδιαφημισμένος νόμος του υπουργείου Δικαιοσύνης 3719/2008 υποτίθεται ότι θα έβαζε φρένο στις ψυχοφθόρες κι επώδυνες καθυστερήσεις για τα βρέφη και τους υποψήφιους γονείς, που, συνήθως, μετά από μακροχρόνιες ταλαιπωρίες και λαχτάρα ν’ αγκαλιάσουν το βιολογικό τους παιδί, καταφεύγουν στη λύση της υιοθεσίας. Υπονοείται πως η λαχτάρα της αγκαλιάς περιορίζεται στο βιολογικό παιδί. Διαβάστε εδώ ποια είναι η διαδικασία της υιοθεσίας.

όταν η μητρότητα γίνεται εμπόριο

Η αδυναμία κάποιων γυναικών να τεκνοποιήσουν και η ανάγκη τους να ανατρέψουν αυτό το γεγονός μέσα από τις δυνατότητες που τους δίνει η επιστήμη και η τεχνολογία, έχει επιτρέψει σε «επιχειρηματίες» του τομέα της υγείας αλλά και σε ανθρώπους υπόγειων κυκλωμάτων να κερδοσκοπούν σε βάρος της επιθυμίας τους, εκμεταλλευόμενοι γυναίκες σε παραγωγική ηλικία που πουλούν τα ωάριά τους για βιοποριστικούς λόγους. Ενδεικτικό είναι το ότι η εφαρμογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης τα τελευταία 30 χρόνια γεννά 250.000 παιδιά ετησίως με τζίρο δισεκατομμύρια ευρώ. Η «επιχείρηση γονιμότητας» εκτείνεται από την Ασία ως την Αμερική έχοντας ως εργατικό δυναμικό γυναίκες από τις Βαλκανικές χώρες, τη Ρωσία και τη Λατινική Αμερική και ως «καταναλωτές» υποψήφιες μητέρες, συνήθως μετεμμηνοπαυσικές, από τα πλουσιότερα και υψηλότερα κοινωνικά στρώματα της Ευρώπης και της Αμερικής. Διαβάστε το σχετικό άρθρο στο tvxs.