το δικαίωμα να μη θέλεις παιδιά

Στην Eλλάδα η ατεκνία είναι σαν τον δάγκειο πυρετό. Σαν ισόβιος εγκλεισμός στο Hanoi Hilton (εκεί όπου οι Βιετκόνγκ βασάνιζαν με διάφορους ευφάνταστους τρόπους τους αμερικανούς αιχμαλώτους). Το κίνημα των «childless» (σ.σ.: άτεκνοι) και των «childfree» (σ.σ.: ελεύθεροι τέκνων), που κάμποσα χρόνια τώρα κερδίζει έδαφος στο εξωτερικό, εδώ εξακολουθεί να σκοντάφτει σε υψωμένα φρύδια και συλλυπητήρια χαμόγελα. Η πρόοδος της επιστήμης έχει επιδεινώσει την κατάσταση, απλούστατα επειδή τώρα δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης. Ενας ειδικός, με τον οποίο συζήτησα το θέμα, μου είπε χαρακτηριστικά: «Κάποτε, ουσιαστικά είχες να πενθήσεις το γεγονός ότι δεν θα κάνεις παιδιά. Τώρα δεν σε αφήνουν να πενθήσεις. Τώρα πρέπει να προσπαθήσεις μέχρι τελικής πτώσεως». Οι εξωσωματικές, τα κατεψυγμένα ωάρια, τα λίαν αξιόπιστα σπερματοζωάρια, που σου υπόσχονται τράπεζες σπέρματος από το μακρινό Ιλινόι, δεν σου αφήνουν περιθώριο να μην κάνεις αυτό που επιτάσσει η μητέρα φύση (και όχι το λιπόσαρκο μητρικό σου φίλτρο). Διαβάστε εδώ τη συνέχεια.

Advertisements

παιδική εργασία και δύση

Κάθε φθινόπωρο, κατά τη διάρκεια των σχολικών τους διακοπών, τα παιδιά στο Ουζμπεκιστάν αναγκάζονται να δουλεύουν στη συγκομιδή βαμβακιού, με ελάχιστο μισθό. Aν και αυτό αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων τους, τα περισσότερα κράτη της Δύσης σιωπούν. Η αιτία είναι ότι πολλές εταιρίες επωφελούνται από την φθηνή εργασία περίπου 2 εκατομμυρίων μαθητών. Μεταξύ αυτών, εταιρίες που εισάγουν και διανέμουν το συγκεκριμένο βαμβάκι στην Ευρώπη. Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο.

τα παιδιά είναι το μέλλον της κοινωνίας ας φροντίσουμε να έχουν μέλλον

Σύμφωνα με στοιχεία ερευνών του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, κάθε χρόνο στην Ελλάδα 5.000-10.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας υφίστανται κακοποίηση ή παραμέληση από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Όσον αφορά στο θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών εντός ιδρυμάτων όπου μπορεί να διαμένουν, παρότι δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία, το φαινόμενο αυτό υφίσταται. Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών εντός των ιδρυμάτων συνήθως ασκείται από τα μεγαλύτερα προς τα μικρότερα παιδιά, από το προσωπικό του ιδρύματος, είτε από τρίτους που έχουν πρόσβαση στο χώρο των ιδρυμάτων και στα παιδιά που διαμένουν σε αυτά. Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο από το Tvxs.

για τον εκφοβισμό στα σχολεία

Εκτός από τη σωματική και τη λεκτική βία, οφείλει κανείς να βρίσκεται σε επιφυλακή και για άλλα, πιο «υπόγεια» είδη εκφοβισμού. Το κορίτσι π.χ. που λέει στη διπλανή του: «Αν δεν μου δώσεις το τετράδιό σου να αντιγράψω τις ασκήσεις, δεν θα είμαι πια φίλη σου».«Υπάρχουν» αναφέρει η Ελεν Κάουι «κάποια πολύ ύπουλα είδη έμμεσου “bullying”.Τα βιώνουν περισσότερο τα κορίτσια, σε αντίθεση με τα αγόρια που εμπλέκονται περισσότερο σε περιστατικά σωματικής βίας. Ισως το πιο σκληρό εξ αυτών είναι όταν μια ομάδα αποφασίζει να αφήσει κάποιον “απ΄ έξω”. Αυτός που μένει εκτός ομάδας απομονώνεται και η ζωή του γίνεται κόλαση. Ειδικά το παιδί που βλέπει μέρα με τη μέρα τούς συνομηλίκους του να το αποφεύγουν και να μην τού μιλάνε μπορεί να σκεφθεί ακόμη και την αυτοκτονία». Διαβάστε εδώ για τη σχετική έρευνα.

Υιοθεσίες: 3 χρόνια αναμονή

Ο πολυδιαφημισμένος νόμος του υπουργείου Δικαιοσύνης 3719/2008 υποτίθεται ότι θα έβαζε φρένο στις ψυχοφθόρες κι επώδυνες καθυστερήσεις για τα βρέφη και τους υποψήφιους γονείς, που, συνήθως, μετά από μακροχρόνιες ταλαιπωρίες και λαχτάρα ν’ αγκαλιάσουν το βιολογικό τους παιδί, καταφεύγουν στη λύση της υιοθεσίας. Υπονοείται πως η λαχτάρα της αγκαλιάς περιορίζεται στο βιολογικό παιδί. Διαβάστε εδώ ποια είναι η διαδικασία της υιοθεσίας.

όταν η μητρότητα γίνεται εμπόριο

Η αδυναμία κάποιων γυναικών να τεκνοποιήσουν και η ανάγκη τους να ανατρέψουν αυτό το γεγονός μέσα από τις δυνατότητες που τους δίνει η επιστήμη και η τεχνολογία, έχει επιτρέψει σε «επιχειρηματίες» του τομέα της υγείας αλλά και σε ανθρώπους υπόγειων κυκλωμάτων να κερδοσκοπούν σε βάρος της επιθυμίας τους, εκμεταλλευόμενοι γυναίκες σε παραγωγική ηλικία που πουλούν τα ωάριά τους για βιοποριστικούς λόγους. Ενδεικτικό είναι το ότι η εφαρμογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης τα τελευταία 30 χρόνια γεννά 250.000 παιδιά ετησίως με τζίρο δισεκατομμύρια ευρώ. Η «επιχείρηση γονιμότητας» εκτείνεται από την Ασία ως την Αμερική έχοντας ως εργατικό δυναμικό γυναίκες από τις Βαλκανικές χώρες, τη Ρωσία και τη Λατινική Αμερική και ως «καταναλωτές» υποψήφιες μητέρες, συνήθως μετεμμηνοπαυσικές, από τα πλουσιότερα και υψηλότερα κοινωνικά στρώματα της Ευρώπης και της Αμερικής. Διαβάστε το σχετικό άρθρο στο tvxs.

κρίση και παιδική φτώχεια

Παιδιά στο δρόμο, θύματα του trafficking, οικογένειες που αδυνατούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την παιδική φτώχεια, με ποσοστό 22%, μετά τη Ρουμανία (32%), τη Βουλγαρία (30%) και την Ιταλία (26%), όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 19%. Η οικονομική κρίση έχει επιδεινώσει την κατάσταση με αποτέλεσμα όλο και περισσότερα παιδιά να ζουν υπό συνθήκες φτώχειας. Τα παιδιά πληρώνουν την κρίση.