θα χάσω ένα μπάνιο!

Βρέθηκα σε μια εκδήλωση και άκουσα τα παρακάτω. Θα χάσω ένα μπάνιο…

Επιλέξαμε μια συζήτηση προσανατολισμένη στο θέμα των γυναικών. Επιλέγουμε να φέρουμε στο σκηνικό τα αιτήματα των γυναικών, τους αγώνες για τη διεκδίκηση τους. Δεν ακολουθούμε την πεπατημένη για την αριστερά, που ουσιαστικά εναποθέτει όλα αυτά τα ζητήματα στην πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, το νεοφιλελευθερισμό και στην ανατροπή τους στο σοσιαλισμό. Θέλουμε μια αριστερά δύναμη ανατροπής όλων των μορφών καταπίεσης που έχει δημιουργήσει αυτό το σύστημα, αλλά και εκείνων που επιβιώνουν από το μακρινό παρελθόν και έχουν με συνέπεια ταχθεί στην υπηρεσία αυτού του συστήματος. Οικοδομούμε εκείνη την αριστερά που γίνεται εργαλείο στη φωνή των γυναικών για το γκρέμισμα τριών συστημάτων που επιβιώνουν πάνω σε κάθε γυναίκα, του νεοφιλελευθερισμού, της πατριαρχίας, του ρατσισμού.

Συνέχεια

αφιέρωμα στο φεμινισμό

Σήμερα, μετά από μια μακριά πορεία πολιτικών και άλλων μεταλλαγών, ο λόγος και οι υπαρκτές, αν και όχι μαζικές, πρακτικές των φεμινιστριών αντιμετωπίζονται ως γραφική εμμονή ορισμένων γυναικών σε ιδέες και προσεγγίσεις που έχουν χάσει κάθε επικαιρότητα. Στις νεώτερες γενιές γυναικών, αυτές που γεννήθηκαν και/ή μεγάλωσαν στον αστερισμό της συνταγματικά κατοχυρωμένης ισότητας και του νέου οικογενειακού δικαίου, πολλά θεωρούνται αυτονόητα ή κατακτημένα, παρά τις καθημερινές οδυνηρές αποδείξεις για το αντίθετο. Πέρα όμως από όσα αναφέρονται στο πεδίο της ισότητας, και τη συχνά υποτιμημένη σημασία της, αυτό που δεν παύει να εντυπωσιάζει είναι ο (αυξανόμενος) σεξισμός στο λόγο και τις πρακτικές νέων ανδρών και η ανοχή, αν όχι αποδοχή του, από νέες γυναίκες – όχι κάπου μακριά μας, αλλά στο χώρο της ανανεωτικής αριστεράς, αυτής που παροδικά ή στιγμιαία συναντήθηκε με το φεμινισμό (για το υπόλοιπο της κοινωνίας δεν μπορεί καν να γίνει λόγος). Διαβάστε το αφιέρωμα της Εποχής για το φεμινισμό.

ο άτυχος γάμος του μαρξισμού με το φεμινισμό

Ο «γάμος» του μαρξισμού με το φεμινισμό έγινε έτσι όπως το εθιμικό αγγλικό δίκαιο περιγράφει το γάμο του άνδρα με τη γυναίκα: ο μαρξισμός και ο φεμινισμός γίνονται ένα, κι αυτό το ένα είναι ο μαρξισμός.

Συνέχεια